Nur

Nur Follow

Bu profilde fazlasıyla boş yapılmaktadır.
Electrical and Electronic Engineer 3/5(∞)

https://www.yalnizamaozgur.com/2018/12/2019-hedeflerim.html?m=1

1,037 Followers  507 Follow

Share Share Share

Geçen sene kitap hedefimin yarısını anca gerçekleştirebildim. (Sad face) Ama bu sene bu konuda çok kararlıyım. 60 kitabı aşmak aslında gizli hedefim. Her ay başına 5 kitap düşüyor ki bu bence gayet yeterli bir sayı. Final haftası sebebiyle 2 hafta kapalıyız moduna girmek istemiyorum ama sanırım 2 hafta hiç bulaşmayacağım. Çünkü elime kitap alınca bitirmeden rahat edemeyen bir bünyeye sahip olmak zor.
Yeni yıl kararlarına devam ediyoruz o zaman. İlk sayfayı o kadar paylaşmak istemedim ki çünkü sağ üstteki kar tanesinin anasını ağlattığım için. Ama anca beraber kanca beraber beyler. Sağa kaydırıp minimalist haftalık görünümü de görebilirsiniz. Eğer siz de benden esinlenip bunu bullet journalınıza yaparsanız beni etiketlemeyi unutmayınnn!
2019: 2 
Nur: 1

Yıla girerken de ilk günü de berbat şekilde geçse de 2019'un umudumu kaybetmeme konusunda direniyorum. DİREERNİYOOOORUUUM DOSSSTTLAAARRR.
#tbt 
Eski çekilmiş arşivin kenarlarından çıkarılmış bir fotoğraf. Güç bela bitmiş bir staj macerasının sonunu anlatan. Çok uzun zamandır uyku problemim vardı. Yatağa yattığımda uykuya dalmam saatlerimi alıyordu. Daha sonra bir insanla bu durumdan alakasız konu konuşurken bana bir şeyi farkettirdi.
Ben gelecekte yaşıyormuşum sürekli.
An'ı an'ın değerini daima unutuyormuşum. Fark etmiyormuşum. 'Kendini geriye çek' diye öğüt verdi. 'Gelecek iyidir, planlamak, hedef koymak iyidir ama an'da kal.' Üstüne çok düşündüm bu cümlelerin. Ben şu an bile yatağımın üstünde otururken aslında on yıl sonraki evimde rapor yazmakla uğraşıyordum kafamın içinde. Şu an'da bulunan insanların, olayların, gözlemlerin değerini unutuyordum.
Beni uykumdan çeken durum buymuş.
Uykularımı kaçıran şey ideallerimde olan hayata ulaşamama korkusuymuş.
Daha sonra denemeye başladım. Nefesime odaklanmaya, sesleri ayırt etmeye, gördüklerimi daha dikkatli incelemeye...
Hala almam gereken çok yol var. Hala anlamsız bir yerde gelecekteki olan çocuklarımın eğitimleri için endişelenirken buluyorum kendimi. Ama bunun da üstesinden geleceğim. Bundan eminim.
🍃
O zaman ufak ufak 2019 Journal paylaşımlarına başlayalım.
Hayatımda bu yıla kadar gerçekten nefret ettiğim asla hatırlamak istemediğim tek yıl 2015 yılıydı. En azından sonu değil de başı. O yıl benim üniversite sınavlarına giriş senemdi ve her insanın karanlık yılı olduğu gibi benim de karanlık yılım o seneydi. Sezar'ın hakkı Sezar'a bu sene gerçekten ne o kadar kötüydü ne o kadar umutsuzdu. 
Sadece tek kelime ile zordu. Gerçekten zordu.

Hayatta herkesin genel bir sınavının olduğunu ve bu sınavın tek bir kelime ile özetlenebileceğini düşündüm hep. Kiminin hayatında sevgiydi bu kiminin hayatında ise paraydı. 
Benim hayatımda ise sabır.

Hep böyle oldu. Benim hep sabretmem gerekti ve gerçekten beklemekten nefret eden bir insanım. Hayatım başlarken bile sabırsız davranmışım ve hep bunun cezasını çekiyorum.

Bu yıl sabretmem gereken bir yıldı ve bu yüzden zordu. Sayılara bakarken diyordum ki 'Asla geçmeyecek.' Bunun dışında yılın sonlarına yaklaşırken her şey normaldi aslında. Kitaplarımı okuyor, yazılarımı yazıyordum. Fakat sonra devasa bir şey oldu. Babam tercih yapmamasına rağmen, kimse beklememesine rağmen babamın Ankara'ya tayini çıktı! 
İşte o andan itibaren işler garipleşmeye başladı. 
Üniversitenin başından beri yakın arkadaşım olan birinin bana sebepsizce veda etmesiyle başlayan yıl garip bir patikaya girmeye başlamıştı. Daha sonra çözülmesini aklımın ucundan bile geçirmediğim sorunlar biraz çektiğinde açılan bir düğüm gibi birden çözüldü. 
İşte ben bunların şaşkınlığını üç dört aydır yaşarken bir anda yeni arkadaşlarım oldu, yeni düzenim oldu bünyem başta buna alışamadı bile! 
Birden özgürlüğün tadını hissettim. Bu noktadan itibaren her şey sanki hızlandırılmış moda alınmış gibi ilerlemeye başladı. Yurt hayatına alışmaya çalışmam, ailemle olan durumlar, yeni gelişmeler... Yani bal böcekleri anlayacağınız zor bir yıldı fakat sonuna geldik neredeyse.

Özel teşekkürlerim her birinize beni dinlediğiniz için, konuşmaya değer bulduğunuz için, dertleştiğiniz için. Hesap taşımama rağmen yanımda olmaya devam ettiniz ve bende elimden geldiği kadarıyla sizin dostunuz, derttaşınız, ablanız olmaya çalıştım. Kalbinize minicik bile dokunabildiysem ne mutlu bana.

Nice yıllarda daha fazla birlikte olma dileğiyle. -Nur

#bujo
Voah geri dönebildim. Gerçekten bir aydır nazar değdi resmen bana. Bir şey yapamıyordum yine üzülmekten başka. Ama dün kendime geldim. Nazar değdirenlerin gözü çıksın diyoooruuuz ve devam ediyoruz. 2018 bitmek üzere. (#şükür) Kendimi 2019'a inanılmaz hazır hissediyorum! (Yaaaay) 2019 hedeflerim yazısını en kısa sürede yayınlamam lazım ki ona göre planlarıma başlayayım. 💫  Yarın kütüphane günü olacak umarım. 😇
Hastalık. Baş ağrısı. Saçma sapan mevzular. Cidden hayatımda 10 yıldır şansım olmayam tek konu sanırım arkadaşlık. Gerçi @belkibizdeucariz var. Ama uzakta. Çok uzakta. Sıkıntı yakınımda arkadaş bulamam. Ama elbet birgün olacak. Şimdi olmasa bile. Dönemin son raporlarını yazıp bitirdim artık gaza basmam gerekiyor ama ilk iyileşmem lazım.
Sonra devre 1 lab dersimden de güç bela çıktığıma göre iyiyiz demektir. Dört gün önce uyku düzenim hakkı rahmetine kavuştu. Cidden saat üçte dörtte uyumayı alışkanlık haline getirmemeliyim. Gelir gelmez uyudum fakat sabah uykularından kesinkes verim alamıyorum. ( sad story) Bunların üzerine staj sunumlarımız yavaş yavaş dağıtılmaya başladı. Anksiyete krizi geçirmemem lazm...
Merhaba Aralık! Sonunda, gerçekten sonunda. 2018'in son ayına resmi olarak girmiş olmak beni acayip,multi, harika şekilde mutlu ediyor.! ¯\_(ツ)_/¯ @ebrunundefteri özel isteği doğrultusunda 😂 ajandamı paylaşmaya başlamaya karar verdim. Zira kendileri biraz beni azarladı. xjdndkx Paylaşmamamdaki sebep benim şu anki yurt odamda fotoğraf çekecek güzel bir nokta bulamamam. Neyse deneyeceğiz bir şekilde. 😁 Kötü başlayan ve devam eden bir haftayı çok verimli bir gün ile kapatmaya çalışacağım. Hadi bakalım. (•̀ᴗ•́)و ̑̑ #bulletjournalinspiration #bulletjournalcomunity #bulletjournaling
Bari buradan başlayayım. Gerçekten çöp gibi bir hafta geçiriyorum. Bu kelimeyi çok kullanmam çünkü dinlenmem gerektiğini bildiğim zaman 'Dinleniyorum.' derim çoğu insan o zamanı boşa geçirilen zaman olarak nitelendirse bile. Ama 4 gündür ne dinlenebiliyorum ne bir şeyler yapabiliyorum. Bomboş hissediyorum tam anlamıyla. Sanki bir anda tek bir rengin hakim olduğu resmin içine hapsolmuşum. Pazartesiye yazdığım işler bugüne de yazıldı. 4 gündür erteliyorum hayatı, yaşamayı. Uyuyamıyorum, her güne bir önceki günden daha yorgun kalkıyorum. Bunu yapmak bana göre değil. Böyle hissetmekte bana göre değil. Ne olacak bu halim?
Merhaba çiçek, merhaba güneş. Sana da merhaba duvar. TAMAM PANİĞE GEREK YOK DELİRMEDİM HAYATA GERİ DÖNDÜM.
Sonunda vizeler bitti. Bir şekilde yani. Şu an saat beşe kadar okuldayım zira arkadaşlarımın sınavlarının bitmesini bekleyeceğim. Sabah yağmurun yağmasının verdiği telaş ile bilgisayarımı almayı UNUTMUŞUM. VE BEŞE KADAR UĞRAŞACAK HİÇBİR ŞEYİM YOK.  Günün verimsiz geçmesi beni üzer. 
Hesap makinesindeki hata = vizeler boyu ben.